กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยถิงโจวไม่มองนางอีก เขาหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาแล้วก็ชะงัก รอยขาดบนเสื้อถูกเย็บปะเป็นตะเข็บคดเคี้ยวบิดเบี้ยว ทั้งด้ายก็ไม่ใช่สีเดียวกัน ราวกับตะขาบตัวหนึ่งคลานอยู่บนอาภรณ์
ไม่แปลกที่สืออวี่เอ่ยขึ้นเมื่อครู่แล้วมีทีท่าเขินอาย เซี่ยถิงโจวผู้ถือเคร่งเรื่องความประณีตมาแต่ไหนแต่ไร ชั่วขณะหนึ่งตัดสินใจไม่ได้ว่าจะสวมมันหรือปล่อยให้หนาว
ผ่านไปครู่ใหญ่เขาจึงถอนลมหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วสวมเสื้อผ้านั้นเข้าไป
เมื่อออกจากประตูก็เห็นนางกำลังพูดคุยหัวเราะกับผู้เฒ่าอย่างสนุกปาก ผู้เฒ่าทำกับข้าว ส่วนนางนั่งอยู่หลังเตาไฟคอยเติมฟืน