ตอนที่ 32 ฟันเขา

เสียงตูมเดียว ร่างทั้งสองตกลงไปในน้ำพร้อมกัน

ความหนาวเย็นเสียดกระดูกโถมเข้าใส่ พร้อมนำความทรงจำที่แม้แต่เที่ยงคืนก็ไม่ปรารถนาจะฝันถึงกลับมา

เสิ่นอวี๋ราวกับเห็นภาพนั้นอีกครั้ง

หิมะหนัก ทะเลสาบน้ำแข็ง เจียงเหลี่ยนจือ หลินชิงหลี และเสียงร้องขอความช่วยเหลือกับเสียงโห่ร้องยินดีบนฝั่ง...

ร่างกายราวกับขยับไม่ได้ ถูกความทรงจำในอดีตกักขังไว้แน่นหนา ความหวาดกลัวต่อความตายที่แท้จริงไม่เคยจากไป เพียงแต่เงียบสงบอยู่ลึกที่สุดในร่างกายของนาง

เงามืดแห่งการจมน้ำตายในชาติที่แล้วปกคลุมนางอีกครั้ง

นางได้แต่ปล่อยให้ตนเองจมลงในน้ำอันหนาวเย็น