กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ด้านหนึ่งของทางหลวงเป็นป่าทึบที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน อีกด้านเป็นสายน้ำเชี่ยวกราก บนทางมีเพียงเสียงกีบม้าที่หนาแน่นกับเสียงล้อรถบดบี้ดังเอี๊ยดอ๊าด
ทันใดนั้น ในป่าได้ยินเสียงปีกนกที่ตื่นตกใจกระพือเบา ๆ อย่างไม่ชัดเจนดังขึ้น
“หยู่” ซีเฟิงดึงบังเหียนม้าอย่างระวัง ยกมือส่งสัญญาณให้ขบวนหยุด
ไปมาระหว่างเหนือใต้ การพบเจอโจรปล้นสะดมเป็นเรื่องปกติ แต่ในอากาศหนาวจนน้ำหยดกลายเป็นน้ำแข็งเช่นนี้ ทางหลวงมักทั้งวันแทบไม่เห็นเงาคนสักคน หากมีโจรมาดักรออยู่ที่นี่ เกรงว่ายังไม่ทันได้รอเหยื่ออ้วน ชีวิตน้อย ๆ ก็คงต้องส่งไปก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น ขบวนใหญ่โตเช่นนี้ โจรภูเขาธรรมดาที่ไหนจะกล้าปล้นทหารราชสำนัก