ตอนที่ 5 คนขาเป๋

เสิ่นอวี๋ยิ้ม แล้วเอ่ยต่อว่า “อีกทั้งข้าเพียงมองหน้าตาฮูหยินก็เห็นแล้วว่าเป็นแม่สามีที่หน้าตาเมตตาอ่อนโยนน่าคบหา ภายหน้าข้าส่งตัวไปก็ต้องอยู่ร่วมกันได้ดีเป็นแน่ พวกเรายังจะได้ออกไปเดินเที่ยวตลาดด้วยกันบ่อย ๆ อีกด้วย”

เดินเที่ยวตลาดหรือ

เมื่อได้ยินคำนี้ ในหัวของฮูหยินเจียงก็ปรากฏภาพที่นางลากคนขาเป๋ออกไปนอกบ้าน ผู้คนรอบข้างชี้มือชี้ไม้เยาะเย้ย ภายหน้าจะให้นางเงยหน้าขึ้นสู้หน้าบรรดาฮูหยินได้อย่างไร

ไม่ได้ ๆ การแต่งงานนี้จะสำเร็จไม่ได้เด็ดขาด

ฮูหยินเจียงยกมือลูบหน้าผาก พลางขมวดคิ้วกล่าวว่า “วันนี้นอกบ้านลมแรง คงถูกลมพัดเข้าเสียแล้ว หัวข้าถึงได้จู่ ๆ ก็ปวดขึ้นมาเช่นนี้”