กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฮูหยินเจียงออกจากบ้านไปอย่างมีความสุข กลับมาแล้วกลับเศร้าโศก
พอเข้าประตูก็ถามว่า “เหลี่ยนจือกลับมาแล้วหรือ”
ผู้เฝ้าประตูตอบ “เรียนฮูหยิน นายน้อยกลับมาได้สักครู่แล้ว และสั่งให้ข้าน้อยเห็นฮูหยินกลับมาก็ให้คนไปแจ้งท่าน”
สีหน้าฮูหยินเจียงมืดครึ้ม “ไม่ต้องแจ้งแล้ว ข้าไปหาเขาเอง”
เจียงเหลี่ยนจือชอบความสงบ ห้องหนังสือตั้งอยู่ทางเหนือของทะเลสาบสงบแห่งหนึ่งในจวนสกุลเจียง
เมื่อฮูหยินเจียงหาพบ เจียงเหลี่ยนจือกำลังยืนอยู่ริมทะเลสาบมองน้ำ สายตาลึกไกลอยู่บ้าง
ย่างเข้าปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว เขาสวมเพียงเสื้อยาวสีเขียวบาง ๆ ตัวเดียว ต้านลมอยู่ทำให้เพิ่มความรู้สึกวังเวงขึ้นหลายส่วน
ความคิดเดิมของฮูหยินเจียงที่จะมาเอาเรื่องก็ดับลง นางเรียกบ่าวรับใช้ไปเอาเสื้อคลุมมาให้เขา