กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หวงเจี้ยนซินเรียกกู้ยวี่ไว้พลางเย้าแหย่ “ไอ้หนุ่มอย่างนายจะรีบเดินไปไหน จุ๊ จุ๊ นายไม่ได้อ้างว่าทำการฝึกฝ่าทะลวงเขตสงครามหรือไง แล้วเครื่องบินรบของนายไม่ขับกลับจิงตูแล้วเหรอ”
กู้ยวี่อุ้มเสิ่นซวี่เวยหยุดเดิน พยุงคนในอ้อมอกไว้แน่นหนา แล้วหันกลับไปมองหวงเจี้ยนซิน “หัวหน้าหวง ผมให้คนจัดเตรียมขับกลับไปตอนเย็นแล้วครับ”
“งั้นก็ตามใจ พวกตาแก่ทางจิงตูยอมตามใจนาย ฉันก็ไม่ยุ่งแล้วเหมือนกัน”
หวงเจี้ยนซินโบกมือ สายตาจับจ้องไปที่เสิ่นซวี่เวย แววตาเปี่ยมล้นด้วยความเมตตาปรานีของผู้อาวุโส
“ไปเถอะ ให้เสี่ยวหลิวไปส่งพวกนายกลับ”
เสี่ยวหลิวคือคนขับรถที่องค์กรจัดสรรให้หัวหน้าหวง พอได้ยินดังนั้นจึงก้าวขึ้นหน้าทันทีเพื่อเปิดประตูรถ
กู้ยวี่ส่ายหน้า “นั่งรถสามล้อของพี่ชายภรรยาผมกลับครับ”