ตอนที่ 243 ขยายตัวต่อไปกับหยาดหยดแห่งความอบอุ่น

เสิ่นซวี่เฟิงพิงกรอบประตูรับแดด มือทั้งสองข้างโยนส้มสลับไปมาเล่นแก้เบื่อ

“พูดเพ้อเจ้อ เรื่องยังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่างเลย”

เสิ่นซวี่เวยนั่งอยู่ใต้เฉลียง ผ้าก๊อซที่เท้าถูกแกะออกแล้ว ข้อเท้ายังคงบวมอยู่นิดหน่อย แต่ก็สามารถลงน้ำหนักก้าวเดินช้า ๆ ได้แล้ว

มือของเธอกำลังใช้กรรไกรตัดเศษด้ายบนเสื้อผ้าของเด็ก ๆ พอได้ยินคำนี้ก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาโค้งลงด้วยรอยยิ้ม

“เอาเถอะ พี่สองนายต้องพยายามเข้านะ จริงสิ เชียนเชียนบ้านนายไปศึกษาดูงานที่นครเซี่ยงไฮ้จะกลับมาเมื่อไหร่”

“อีกหนึ่งเดือนล่ะมั้ง คงทันฉลองตรุษจีนพอดี”

เสิ่นซวี่เฟิงปอกส้มเสร็จก็โยนเปลือกส้มไปที่มุมลานบ้าน น้ำเสียงแฝงความคาดหวังแบบไม่ใส่ใจนัก

“อืม นานจัง เชียนเชียนเป็นคนจิงตู ไม่รู้ว่าเธอจะฉลองตรุษจีนที่นี่หรือกลับไปฉลองตรุษจีนที่บ้าน”

“ใครจะไปรู้”