ตอนที่ 217 ไม่ส่งเงินคือหน้าที่พึงกระทำ ส่งคือน้ำใจผูกพัน

เสิ่นซวี่เฟิงปั่นรถสามล้อพาเสิ่นซวี่เวยมาถึงหน้าประตูลานบ้านศาลาทอวสันต์

เขายกถังที่เต็มไปด้วยสัตว์น้ำที่จับได้สองถังลงมา และยังคงไม่เข้าไปข้างในเหมือนเช่นเคย เพียงกำชับไว้ประโยคหนึ่ง “น้องสาว ฉันจะเอาอีกสองถังไปส่งให้พวกคนที่ปลดประจำการ เธออย่าฝืนแรง ให้พวกเธอออกมาช่วยยก”

“อืม พี่สองไปเถอะ”

เสิ่นซวี่เวยยืนอยู่ที่หน้าประตูใหญ่ พอดีเจอกับผู้ดูแลอย่างจ้าวชุนฮวา

“พี่ชุนฮวา พี่สองของฉันเป็นผู้ชาย ไม่สะดวกเข้าลานบ้าน รบกวนพี่เรียกพี่น้องผู้หญิงสองสามคนออกมาช่วยยกหน่อย วันนี้เที่ยงวันจะได้เพิ่มกับข้าวสด ๆ ให้ทุกคนสักสองสามอย่าง”

“ได้ ขอบใจนะซวี่เวย”

จ้าวชุนฮวาพูดไม่เยอะ แต่ทำงานสุขุมรอบคอบ

เธอตั้งใจเดินมาเปิดฝาถังชะโงกดู เห็นว่าในถังไม้ใหญ่ทั้งสองใบเต็มแน่นไปด้วยอาหารทะเลเป็น ๆ จึงหันหลังเดินเข้าลานบ้านไปเรียกคนออกมาสามคน

สี่คนช่วยกันหิ้วคนละมุม ยกถังเข้าไปข้างในอย่างมั่นคง