ตอนที่ 216 ส่งอาหารทะเล

กู้ยวี่และเสิ่นซวี่เวยทั้งสองคนออกจากมิติ คนหนึ่งอยู่ที่จิงตู อีกคนหนึ่งอยู่ที่หมู่บ้านหนานวาน

เช้าตรู่ของหมู่บ้านหนานวาน หมอกยังไม่จางหายไป กระเบื้องสีน้ำเงินบนกำแพงลานบ้านถูกคลุมด้วยไอน้ำบาง ๆ ชั้นหนึ่ง

เสิ่นซวี่เวยผลักประตูห้องเปิดออก บนธรณีประตูเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝนที่ลมพัดเฉียงเข้ามา ความชื้นเย็นเยียบปะทะเข้าที่หลังเท้า

ในลานบ้านมีเสียงความเคลื่อนไหวแล้ว

จางซานกูนั่งยอง ๆ อยู่ใต้ชายคาเพื่อจุดเตา หลังค่อมงอ ในมือกำฟางข้าวแห้งไว้กำมือหนึ่ง ยัดเข้าไปในช่องไฟเตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เตาดินราวกับจะตั้งแง่กับเธอ ควันหนาทึบพวยพุ่งออกมาเป็นระลอก สำลักจนเธอไอติดต่อกันเป็นพัก ๆ แต่ก็ไม่ยอมย้ายที่

“ย่าคะ ให้ฉันทำไหม”