ตอนที่ 215 กู้ยวี่ปิดริมฝีปากเธอ อย่าพูดอีกเลย

ไอน้ำในห้องอาบน้ำค่อย ๆ จางหายไป เสิ่นซวี่เวยเปลี่ยนมาสวมชุดนอนผ้าฝ้ายแท้ตัวหลวม อุ้มท้องกลมโตค่อย ๆ เดินไปนั่งลงข้างเตียงโดยมีกู้ยวี่คอยประคอง

กู้ยวี่บิดผ้าขนหนูร้อนจนแห้งหมาด เช็ดผมยาวที่ยังมีน้ำหยดของเธอก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงพาดผ้าขนหนูไว้บนพนักเก้าอี้ แล้วอ้อมไปด้านหลังเธอ กลางฝ่ามืออุ่นร้อนแนบลงบนบั้นเอวที่เมื่อยล้า นวดคลึงด้วยน้ำหนักมือกำลังพอดี

“เจ็บไหม” เขาถามเสียงเบา

เสิ่นซวี่เวยหรี่ตาลงอย่างสบายตัว เอนหลังพิงเข้าไปในอ้อมอกเขาเหมือนแมวที่ถูกลูบขน “ไม่เจ็บ แค่ตรงเอวนี่เมื่อยมากจริง ๆ”

นิ้วมือของกู้ยวี่ค่อย ๆ เลื่อนลงตามจุดชีพจรสองข้างแนวกระดูกสันหลังของเธอ นิ้วโป้งกับนิ้วชี้กดนวดสลับกัน คลึงกล้ามเนื้อที่ตึงเกร็งให้คลายออกทีละน้อย ๆ

ท่วงท่าของเขาไม่รีบร้อน มีจังหวะที่ปลอบประโลม กลางฝ่ามืออุ่นร้อนราวกับมีพลังเวทมนตร์ ปัดเป่าความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวันของเธอจนราบรื่นแนบเนียน