เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ยวี่จูงอู๋ลี่จี๋เดินมาหยุดอยู่ริมทุ่งหญ้าอันราบเรียบผืนหนึ่ง
เขาดึงสายบังเหียนเข้ามาเล็กน้อย หันไปมองเสิ่นซวี่เวยแวบหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าประเมินความสูงของหลังม้า แล้วค่อยเอาสายบังเหียนพันไว้รอบข้อมือ
“มา ฉันช่วยพยุง”
กู้ยวี่ยื่นมือออกไปหาเธอโดยหงายกลางฝ่ามือขึ้น
เสิ่นซวี่เวยเงยหน้ามองม้าตัวสูงใหญ่สีขาวเงินตัวนั้น ในใจอดที่จะตื่นเต้นกังวลไม่ได้
“มันยอมให้ฉันขี่เหรอ”
“อู๋ลี่จี๋นิสัยอ่อนโยน แล้วก็ชอบเธอด้วย ไม่มีปัญหาหรอก”
น้ำเสียงของกู้ยวี่หนักแน่นมั่นคง ราวกับสามารถขจัดความกังวลทั้งหมดของเธอไปได้ “วางใจเถอะ มีฉันอยู่”
ชายหนุ่มใช้มือข้างหนึ่งประคองแขนเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างโอบที่ข้างเอว รอจนเธอเหยียบโกลนอย่างมั่นคงแล้ว แขนจึงออกแรงเล็กน้อย ส่งตัวเธอขึ้นไปบนหลังม้าอย่างนุ่มนวล