เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นซวี่เฟิงยืนอยู่กลางลานบ้านอันกว้างขวาง เขามองไปรอบ ๆ แววตาฉายความมั่นใจขึ้นมาวูบหนึ่ง
เขาชี้ไปที่พื้นอิฐสีน้ำเงินใต้เท้า น้ำเสียงเต็มเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น
“น้องสาว ฉันกะว่าจะรื้อไอ้ห้องซอมซ่อสองห้องที่ฉันอยู่ข้าง ๆ ทิ้งไป แล้วสร้างเรือนลานสี่ด้านสองชั้นแบบเดียวกันเป๊ะตามมาตรฐานนี้ขึ้นมาใหม่ ต่อไปพวกเราจะได้เป็นเพื่อนบ้านกันตลอดไป”
เสิ่นซวี่เวยได้ยินแบบนั้นก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ล้วงเงินปึกหนึ่งออกมาจากตัวทันที
หนึ่งพันกว่าหยวน นั่นเป็นเงินที่เธอเพิ่งเอาออกมาจากมิติ
เธอยัดมันใส่มือของเสิ่นซวี่เฟิงทันที “พี่สอง เอาไปเถอะ สร้างบ้านมันเปลืองเงิน”
“เธอลองทายดูสิว่าบ้านหลังนี้หมดไปเท่าไหร่ หกร้อยกว่าหยวนเอง”
“หกร้อยกว่าหยวนเหรอ”
“ฉันช่วยซ่อมเครื่องจักร ช่วยวิจัยและพัฒนาอยู่ที่โรงงานเครื่องจักร ทางโรงงานก็ให้เงินมาส่วนหนึ่ง