เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ยวี่และเสิ่นซวี่เวยไปโทรศัพท์ที่ตู้โทรศัพท์เพื่อโทรแจ้งคุณย่ากู้ว่าปลอดภัยดี
ปลายสายนั้น น้ำเสียงของคุณย่ากู้แฝงความดีใจที่ไม่อาจปกปิดไว้ได้ “ถึงแล้วก็ดี ถึงแล้วก็ดี! เวยเวยอุ้มท้องแก่ นายต้องดูแลเธอให้ดี อย่าปล่อยให้เธอเหนื่อยล่ะ”
กู้ยวี่ “ตกลง”
เสิ่นซวี่เวยยิ้มพลางตอบรับ “ย่าวางใจเถอะ ฉันสบายดีมาก ท่านกับปู่รักษาสุขภาพด้วยนะคะ”
วางสายแล้ว ทั้งสองก็เดินเคียงข้างกันออกจากตู้โทรศัพท์ มุ่งหน้าไปยังประตูเขตบ้านพักครอบครัวทหาร
ตรงประตูเขตบ้านพักครอบครัวทหาร คนที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่พอดีคือฟ่านถง
เมื่อเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยนั้น ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย ยืดหลังตรงทันที พลางทำวันทยหัตถ์อย่างได้มาตรฐาน เสียงดังก้องกังวานจนทั่วทั้งประตูใหญ่ได้ยินชัดเจน
“ผู้การกู้! พี่สะใภ้! พวกคุณกลับมาแล้ว!”
ทหารหนุ่มอีกคนข้าง ๆ ก็รีบทำความเคารพตาม “ผู้การกู้ สวัสดีพี่สะใภ้!”