ตอนที่ 187 ถึงเกาะหลิ่งหนาน พี่สองผู้ลึกลับ

มื้อค่ำกับข้าวเต็มโต๊ะ ควันกรุ่นส่งไอร้อน

คนทั้งครอบครัวนั่งล้อมวงด้วยกัน เสียงหัวเราะรอยยิ้มดังไม่ขาดสาย ทว่าทุกแห่งหนกลับแฝงไว้ด้วยความอาลัยอาวรณ์ก่อนการจากลา

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

คุณพ่อกู้กับคุณแม่กู้ต้องรีบไปที่ทำงาน กู้เซียวกับกู้เถียนก็ต้องไปโรงเรียน เสิ่นซวี่เวยสงสารกลัวพวกเขาจะลำบากยุ่งยาก จึงดึงดันไม่ยอมให้พวกเขาไปส่ง

กลับเป็นคุณปู่กู้กับคุณย่ากู้ที่ดื้อรั้นเอามาก ๆ ยืนกรานจะไปส่งพวกเขาที่สถานีรถไฟด้วยตัวเองให้ได้

บนชานชาลา ลมเช้าพัดพาความเย็นเยียบมาจาง ๆ

ผู้เฒ่าทั้งสองพยุงซึ่งกันและกัน อาลัยอาวรณ์จนไม่อาจละสายตาไปไหน

มือของคุณปู่กู้หิ้วเป็ดย่างตัวหนึ่งที่ยอมสละหน้าตาคนแก่ถึงได้มา ยัดใส่มือของกู้ยวี่อย่างไม่ยอมให้ปฏิเสธ

“เพิ่งออกจากเตาเมื่อเช้านี้ แล่เนื้อเรียบร้อยแล้ว อยู่บนรถไฟก็รีบกินตอนร้อน ๆ นะ”

ส่วนคุณย่ากู้ก็จับมือเสิ่นซวี่เวยไว้แน่น กำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า