ตอนที่ 182 มารับพวกเธอกลับบ้าน

หมอกยามเช้าเริ่มลอยตัวขึ้นมา ป่าละเมาะอบอวลไปด้วยกลิ่นอายใบไม้ผุชื้นแฉะ

เสิ่นซวี่เวยเดินอยู่กลางแถว แมวขาวหมอบอยู่บนไหล่ของเธอ ใบหูดิกกระดิกไปมาไม่หยุด

“เลี้ยวซ้าย”

กู้ยวี่ส่งสัญญาณมือทันที แถวเปลี่ยนทิศทางอย่างเงียบเชียบ

สามสิบวินาทีต่อมา เสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหน้า

ทหารยามถือปืนสองนายเดินผ่านเส้นทางสายเล็กทางด้านขวาไปโดยไม่สังเกตเห็นพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

“ข้างหน้ามีฐานที่มั่นแห่งหนึ่ง”

“บ้านสังกะสี มีสี่คน กับสุนัขอีกสองตัว น่าจะเป็นจุดยามแนวรอบนอก”

กู้ยวี่ยกกล้องส่องทางไกลขึ้น สังเกตการณ์อยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันกลับไปทำสัญญาณมือให้จ้าวกั๋วเฟิง

จ้าวกั๋วเฟิงพยักหน้า นำคนสองนายอ้อมไปทางปีกข้าง