ตอนที่ 183 เข้าใจผิด ความคิดไม่เหมือนกัน

พวกเขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาขุ่นมัวเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่เข้าใจ

เมื่อกู้ยวี่เอ่ยด้วยภาษามังกรว่า “พวกเรามารับพวกคุณกลับบ้าน” แววตาเหล่านั้นก็จุดประกายประกายแสงขึ้นมาใหม่อีกครั้งในที่สุด

บางคนคุกเข่าลงกับพื้น บางคนกอดหัวร่ำไห้ บางคนยืนนิ่งอึ้ง ราวกับยังไม่กล้าเชื่อทุกสิ่งตรงหน้า

เสิ่นซวี่เวยหยิบอาหารและน้ำออกจากช่องเก็บของ แล้วแจกจ่ายให้ทีละคน

“ไม่ต้องกลัว ทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้ว ไปกับพวกเรา กลับบ้านกันเถอะ”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งรับกระบอกน้ำไป มือสั่นเทาจนแทบถือไว้ไม่อยู่

เขาจิบน้ำไปคำหนึ่ง จู่ ๆ ก็ทรุดนั่งยอง ๆ กับพื้น เอามือกุมหน้า ไหล่สั่นสะท้านอย่างรุนแรง

“สามปีแล้ว……” น้ำเสียงของเขาแหบแห้งและแตกพร่า

“ฉันขุดอยู่ที่นี่มาสามปี……ฉันคิดว่า……ฉันคิดว่าชาตินี้จะไม่ได้กลับไปแล้ว…”