กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ยวี่อุ้มเสิ่นซวี่เวยไว้ในอ้อมอกตลอดทาง ก้าวยาวฉับไวเดินตรงไปยังประตูทางเข้าโรงละครใหญ่
เสิ่นซวี่เวยพิงแผงอกกว้างของเขา ตบหน้าอกเขาเบา ๆ แล้วพูดเสียงเบาว่า
“กู้ยวี่ กระติกน้ำกับกระเป๋าสะพายของฉันยังลืมไว้ที่โรงละคร”
“ได้ พวกเราไปเอา”
กู้ยวี่ไม่ลังเลแม้แต่น้อย อุ้มเธอแล้ววกกลับไป
ในโรงละครใหญ่เงียบสงัดจนคล้ายกับเข็มเล่มเดียวตกพื้นก็ยังได้ยิน
เจ้าหน้าที่ทุกคนล้วนกลั้นลมหายใจ เงียบกริบกันทุกคน
กระทั่งเงาร่างของกู้ยวี่ที่อุ้มเสิ่นซวี่เวยลับหายไปนอกประตู ทุกคนถึงกล้าผ่อนลมหายใจยาว ๆ และเริ่มกระซิบกระซาบ
กู้ยวี่อุ้มเธอตลอดทาง กลับมาถึงที่พักชั่วคราวของคณะศิลปะทหาร
ยังไม่ทันเข้าประตูก็ปะทะหน้าเข้ากับหลิวหงอิงพอดี