กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บ่ายสองโมง กู้ยวี่ขับรถจี๊ปทหารมาจอดที่ด้านนอกประตูโรงละครใหญ่
เขาเปิดประตูรถ ประคองเสิ่นซวี่เวยลงจากรถ จูงมือเธอและก้าวตามจังหวะฝีเท้าของเธอเดินเข้าไปในโรงละคร
ทั้งสองเพิ่งจะก้าวเข้าไปในโรงละครใหญ่
ด้านหลังบ้านและที่นั่งผู้ชมที่เดิมทีส่งเสียงจอแจอยู่บ้าง พลันคล้ายถูกกดปุ่มปิดเสียง
สายตาของทุกคนต่างทอดมองไปยังประตูโดยจิตสำนึก ทว่าพอเห็นใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งของกู้ยวี่ชัดเจน ก็รีบเบือนหนีอย่างรวดเร็วราวกับถูกไฟดูด
ทั่วทั้งโรงละครเงียบกริบไปหลายวินาที จึงค่อยส่งเสียงกระซิบกระซาบพูดคุยกันต่อ
ยมราชเดินดินหน้าเย็นชาคนนี้มาทำไมกัน
ประโยคที่ว่า “ถ้าซ้อมได้ไม่ดีก็ไสหัวไป” ตอนที่เขาอุ้มเสิ่นซวี่เวยจากไปเมื่อช่วงเช้า บัดนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหูของทุกคน