กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โรงละครแห่งชาติ
ในห้องแต่งหน้าหลังบ้านเต็มไปด้วยความวุ่นวาย
บรรดานักแสดงสวมชุดการแสดง พลางส่งเสียงเจื้อยแจ้วช่วยกันจัดแต่งทรงผมและการแต่งหน้า
เสิ่นซวี่เวยนั่งอยู่หน้ากระจกแต่งหน้า ช่างแต่งหน้ากำลังเขียนคิ้วให้เธอ
เธอสวมชุดการแสดง ขับเน้นให้ผิวพรรณขาวผุดผ่องดั่งหิมะ รูปโฉมงดงามสะคราญตา กลิ่นอายเยือกเย็นทว่าอ่อนหวานนุ่มนวล
“เวยเวย เธอดูสวยจริง ๆ เลย”
เหมยเถียนลี่ขยับเข้ามาใกล้ สายตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
เธอโดยสารรถไฟมาถึงพร้อมกับคนของคณะศิลปะเกาะหลิ่งหนานเมื่อวานนี้ วันนี้ไม่มีการแสดงของพวกเขา จึงตั้งใจมาช่วยงานเป็นพิเศษ
“ขอบใจนะ”
เสิ่นซวี่เวยยิ้มบาง ๆ มือยกขึ้นประคองหน้าท้องตามความเคยชิน