ตอนที่ 143 สองชั่วโมงสองเพลงต่อต้านสงคราม ยอมศิโรราบทั้งสนาม

ภายในห้องประชุม คนเหล่านั้นยังคงกระซิบกระซาบกันอยู่

เห็นได้ชัดว่าไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะเอาอะไรกันออกมาได้จริง ๆ

เมื่อเสิ่นซวี่เวยเดินกลับเข้ามาอีกครั้ง สายตาของทุกคนต่างแฝงแววรอดูเรื่องสนุกอยู่บ้าง

“สหายเสิ่น ถึงเวลาแล้วหรือ”

“เอาออกมาให้พวกเราดูหน่อยสิ แต่ก็อย่าฝืนเกินไปล่ะ เขียนไม่ออกก็ไม่เป็นไร พวกเราไม่หัวเราะเยาะเธอหรอก”

เสิ่นซวี่เวยไม่พูดจา เพียงแค่วางโน้ตเพลงสองฉบับลงบนโต๊ะ

จากนั้น เธอก็เดินไปข้างหน้าเปียโนตั้งตรงมุมห้องซ้อมการแสดง แล้วนั่งลง

“โน้ตเพลงค่อย ๆ ดูก็ได้” เธอหันกลับมา สายตากวาดมองทุกคนในที่นั้นอย่างสงบนิ่ง

“แต่ดนตรีน่ะ ต้องใช้หูฟัง”

นิ้วมือของเธอวางลงบนแป้นเปียโน