ตอนที่ 142 สามวันส่งเพลงต่อต้านสงครามสองภาษา? ล้วนรอคอยดูเรื่องขบขัน

เสิ่นซวี่เวยเพิ่งจะก้าวขึ้นบันได

“เมีย ระวังใต้เท้าด้วย”

กู้ยวี่หิ้วสัมภาระสองใบ พลางเอ่ยปากเตือน

ห้องไม่ใหญ่นัก สภาพค่อนข้างเรียบง่าย ทว่าเก็บกวาดได้สะอาดสะอ้าน

เสิ่นซวี่เวยจัดวางสัมภาระเรียบร้อย เพิ่งจะล้างหน้าเสร็จ

กัวเจี้ยนเย่ก็เคาะบานประตูที่เปิดอ้าอยู่จากข้างนอก “เลยเวลากินข้าวแล้ว โรงอาหารมีแต่หมั่นโถว ไปเถอะ ฉันจะพาพวกคุณไปกิน”

“ไม่ต้องลำบากหรอก” เสิ่นซวี่เวยเช็ดมือ “พวกเราเอาของกินมาเอง กินอิ่มแล้วจะเริ่มงานทันที ไม่ให้เสียเวลา”

กัวเจี้ยนเย่ยิ้มบาง ๆ พลางนึกในใจ โอ๊ะ ยังจะรังเกียจอีกเหรอ

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ อีกสิบนาที ฉันจะพาพวกคุณไปที่ห้องประชุม”

เขาหันหลังเดินไปข้างขอบหน้าต่าง