กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บ่ายวันถัดมา คณะศิลปะทหารจิงตู
เสิ่นซวี่เวยกำลังยืนอยู่ในห้องซ้อมการแสดง ช่วยแก้ไขการออกเสียงภาษาหมีขาวให้คนในคณะนักร้องประสานเสียงสองสามคน
“ระวังเสียงกระดกลิ้นตรงนี้ ไม่ใช่ ‘ลา’ แต่เป็น ‘รือลา’ ลิ้นต้องกระดกขึ้นแล้วค่อยตกลงมา มา ออกเสียงตามฉันรอบหนึ่ง”
“รือลา——”
“ถูกแล้ว ความรู้สึกแบบนี้แหละ เอาอีกรอบ”
ขณะกำลังซ้อมอยู่นั้น เธอได้ยินเสียงเด็กสาวสองสามคนตรงริมหน้าต่างกำลังกระซิบกระซาบมองออกไปด้านนอกแว่ว ๆ
“ว้าว นายทหารตรงประตูคนนั้นคือใคร หล่อจัง”
“ยังหนุ่ม แถมยังเป็นระดับผู้บังคับการกองพันอีก…”
“แต่งงานหรือยัง แต่งงานหรือยัง”
เสิ่นซวี่เวยส่ายหน้าอย่างจนใจ