กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นซวี่เฟิงได้ยินคนในหมู่บ้านมาส่งข่าวว่า น้องเขยของเขาไม่ใส่แม้แต่รองเท้า อุ้มน้องสาวของเขาวิ่งเข้าโรงพยาบาล
เขารีบเร่งรุดมา ครั้นพุ่งพรวดเข้ามาในห้องตรวจก็พัดพาเอากระแสลมวูบหนึ่งเข้ามาด้วย
เขาเหลือบเห็นเสิ่นซวี่เวยที่นอนอยู่บนเตียงตรวจ ใบหน้าซีดขาวราวกับกระดาษได้ในแวบเดียว
“น้องสาว!”
เสิ่นซวี่เฟิงโกรธจนตาแทบถลน พุ่งปราดเข้าไปก้าวเดียว มองดูดวงตาที่ปิดสนิทของน้องสาวและเหงื่อกาฬที่ยังไม่แห้งบนหน้าผาก ปวดใจจนร่างสั่นเทิ้มไปทั้งตัว