ตอนที่ 139 อับอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี! เสน่ห์บุรุษยั่วยวนน่าตายนี้

เสิ่นซวี่เวยค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สายตาจากพร่ามัวค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นแจ่มชัด

สิ่งที่สะท้อนเข้าสู่สายตา คือใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความร้อนใจของเสิ่นซวี่เฟิง

“น้องสาว! เธอฟื้นแล้วเหรอ รู้สึกยังไงบ้าง มีตรงไหนไม่สบายหรือเปล่า”

เสิ่นซวี่เฟิงกุมมือเธอแน่น น้ำเสียงถึงกับสั่นเครือ

เสิ่นซวี่เวยขยับตัวเล็กน้อย ท้องน้อยเมื่อยล้าระบมคล้ายกับถูกของหนักอะไรกันกดทับอย่างไรอย่างนั้น

เธอขมวดคิ้ว เพิ่งจะคิดอ้าปากถามว่าตนเองเป็นอะไรไป หางตาก็เหลือบไปเห็นกู้ยวี่ที่ยืนอยู่ตรงมุมห้อง แก้มเขียวช้ำ และมุมปากมีเลือดติดอยู่

หัวใจเธอพลันบีบเกร็ง “หน้าคุณไปโดนอะไรมา”