ตอนที่ 137 มีลูกกี่คนแล้ว?!

กู้ยวี่กลับมาถึงหน้าประตูบ้าน พอดีได้ยินเสิ่นซวี่เวยกำลังเล่นเปียโนเพลง “แด่เอลีส”

เสียงเปียโนลอยออกมาจากรอยแยกของประตูที่แง้มไว้ ไหลรินในม่านสนธยา

เขายืนอยู่นอกประตู ไม่ได้ผลักประตูเข้าไป

แม้เขาจะเล่นไม่เป็น แต่ได้รับอิทธิพลจากแม่มาตั้งแต่เด็ก จึงฟังเป็น

ทำนองเพลงนี้เขาไม่เคยได้ยิน ต้องเป็นเมียเขาแต่งขึ้นมาเองแน่ ๆ

ความรักที่ไม่สมหวัง แฝงไว้ด้วยความหวั่นไหว กระสับกระส่าย และการปะทุอารมณ์

รักแต่ไม่อาจได้ครอง การอำลาอันอ่อนโยน

ช่วงเวลาชั่วพริบตาอันเป็นนิรันดร์ที่หลงเหลืออยู่ในความทรงจำ แม้ไม่อาจอยู่ร่วมกันได้ แต่ความงดงามนั้นก็เป็นเรื่องจริง

หัวใจของกู้ยวี่บีบรัดแน่นขึ้นมาทันที

นี่แต่งให้ใครกัน