กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อ๊าย!” เสิ่นซวี่เวยตกใจจนกระโดดถอยหลัง เกือบจะก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น
กู้ยวี่ตาไว มือไว คว้าเอวเธอรวบมาไว้ด้านหลังทันควัน พร้อมกับยกเท้าเหยียบจุดตายเจ็ดชุ่นของงูเอาไว้
ลำตัวของงูดิ้นพล่านอย่างรุนแรงอยู่สองสามที แล้วค่อย ๆ หมดเรี่ยวแรงไป
เขาก้มมองแวบหนึ่ง ก่อนจะคลายเท้าออกแล้วเตะงูเข้าไปในซอกหิน
“ไม่เป็นไรแล้ว” เขาโอบกอดเธอไว้พลางปลอบโยนเสียงเบา
เสิ่นซวี่เวยยังคงแนบชิดอยู่กับแผงอกของเขา หัวใจเต้นตึกตัก เนิ่นนานกว่าจะตั้งสติกลับมาได้
กู้ยวี่ก้มลงจุมพิตหน้าผากเธอ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “กระต่ายยังล่าไม่ได้ กลับล่าได้งูแทนงั้นเหรอ”