กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นซวี่เวยฟังน้ำเสียง ดูรูปร่าง ทำไมถึงคุ้นเคยเช่นนี้
ความทรงจำผุดขึ้นมา
นี่คือเจ้าหน้าที่โหยว โหยวปัวแห่งสำนักข่าวประจำมณฑล ชายทรงผมใส่น้ำมันที่เคยเขียนบทกวีรักให้เธอ หลานชายของผู้กำกับโหยว
“เสี่ยวฟาง ฉันชอบเธอจริง ๆ นะ”
น้ำเสียงของโหยวปัวอ่อนโยน แฝงความหวานเลี่ยน “ฉันขอรับรองกับเธอ ฉันจะแต่งงานกับเธออย่างแน่นอน จะพาเธอไปเสวยสุขที่เมืองเอกมณฑล”
หลิวเสี่ยวฟางฟังจนแก้มแดงระเรื่อ “พี่โหยว… ฉันจะได้เข้าเมืองจริง ๆ หรือ”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
โหยวปัวประคองใบหน้าของเธอ ริมฝีปากบางแนบชิดข้างหูเธอ กดเสียงต่ำ แฝงการล่อลวง