ตอนที่ 132 ซ้อมการแสดง ขึ้นเขากับคนสองคน

เช้าตรู่

เสิ่นซวี่เวยถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วนอกหน้าต่าง

เธอพลิกตัวไปมา ทั่วทั้งร่างปวดเมื่อยอย่างรุนแรงราวกับถูกแยกชิ้นส่วนแล้วประกอบขึ้นใหม่

แขนยื่นไปคลำข้างกายตามความเคยชิน แต่กลับคลำเจอเพียงความว่างเปล่า บนหมอนหลงเหลือไออุ่นอันเจือจางอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เธอหดตัวอยู่ในผ้าห่ม ก้มหน้ามองไหล่ที่เปลือยเปล่า เยี่ยมมาก ยังคงขาวผ่องดังเดิม ไม่ได้ทิ้งร่องรอยสะดุดตาอะไรไว้

กู้ยวี่คนนี้ ในช่วงเวลาสำคัญมักจะควบคุมตัวเองได้เสมอ คอยถนอมเนื้อหนังอันบอบบางของเธอ

เธอขยี้ตาแล้วลุกขึ้นนั่ง ได้ยินเสียงน้ำจากก๊อกน้ำดังซ่าแว่วมาจากลานบ้าน รวมถึงน้ำเสียงทุ้มต่ำของกู้ยวี่