ตอนที่ 131 ฉันจะทำให้คุณไม่มีเรี่ยวแรงไปคิดถึงมัน

เสิ่นซวี่เวยมองเหมยเถียนลี่แวบหนึ่ง ไม่ได้ซักไซ้ต่อ ทว่ามุมปากกลับโค้งขึ้นน้อย ๆ

เป็นไปตามคาด ตอนประชุมเช้า หลิวหงอิงและผู้อาวุโสเฉินต่างก็มา

ในห้องประชุมเงียบสงบลง สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องไปที่ด้านหน้า

ผู้อาวุโสเฉินยืนอยู่บนเวที สายตากวาดมองทุกคนที่นั่งอยู่ ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มที่หาได้ยาก น้ำเสียงดังกังวานและทรงพลัง

“สหายทั้งหลาย มีข่าวดี!”

เขาชะงักไปเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่เสิ่นซวี่เวย แววตาแฝงความชื่นชม

“ใกล้จะถึงวันชาติแล้ว คณะศิลปะเกาะหลิ่งหนานของเรามีสามชุดการแสดงที่ได้รับเลือก การร้องรำเพลง ‘หญิงสาวชาวประมงริมทะเล’ เพลง ‘ฉันรักแผ่นดินมังกร’ ที่ขับร้องโดยผู้การหลิว แล้วก็ระบำ ‘จิตวิญญาณนกยูง’ ที่แสดงโดยสหายเสิ่นซวี่เวย เนื้อร้องทำนองเหล่านี้ล้วนเป็นสหายเสิ่นประพันธ์ขึ้น ยอดเยี่ยมจริง ๆ!”