ตอนที่ 127 ความเห็นต่อการกินแมลง

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารคึกคัก เสิ่นซวี่เฟิงกินจนเหงื่อท่วมศีรษะ เขาคีบหมูตุ๋นซีอิ๊วชิ้นสุดท้ายเข้าปาก พลางร้องบอกว่าสะใจไม่หยุด

“น้องสาว ฝีมือของเธอนี่มันสุดยอดจริง ๆ อร่อยเหลือเกิน เธอสิถึงจะเป็นเทพพ่อครัวตัวจริง!”

เสิ่นซวี่เวยยิ้มตาหยีอย่างภาคภูมิใจ “แน่นอนอยู่แล้ว ไม่ดูบ้างล่ะว่าใครเป็นคนทำ แต่ว่า พี่สองก็ทำอร่อยเหมือนกัน บ้านเราน่ะสืบทอดความเป็นเทพพ่อครัวกันมาทั้งนั้น”

“น้องสาวพูดถูก! ฝีมือการทำอาหารของฉันทิ้งห่างคนทั่วไปไม่รู้กี่ช่วงตึก!”

เสิ่นซวี่เฟิงก็มั่นใจในตัวเองขนาดนี้แหละ

กู้ยวี่ลุกขึ้นเก็บชามและตะเกียบ เสิ่นซวี่เฟิงเองก็รู้ความอย่างยิ่ง รีบช่วยเช็ดโต๊ะจนสะอาด ปากก็พูดไม่หยุดขณะเช็ดไปด้วย

“กู้ยวี่นายนี่โชคดีจริง ๆ ฝีมือของน้องสาวฉันเนี่ย ร้านอาหารข้างนอกเทียบไม่ติดเลย”