กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ยวี่ได้แต่ยิ้มอย่างหมดคำพูด ปล่อยให้เธออวดไปตามใจ
เสิ่นซวี่เวยหยิบกุ้งมารแดงออกมาอีกจาน ชำเลืองมองแล้วลังเลเล็กน้อย “นี่... ฉันเริ่มจะกินจนเอียนแล้ว”
แต่สภาพเนื้อของกุ้งนั้นสดจริง ๆ ในหัวกุ้งมีมันกุ้งอัดแน่น ส่องประกายสีแดงชวนน้ำลายสอ
อย่างไรเสียกู้ยวี่ก็ไม่เลือกกิน อะไรก็กินได้ทั้งนั้น และไม่มีอะไรที่ไม่ชอบกิน
เธอจึงตักขึ้นมาอ่างหนึ่งเสียเลย “ฉันทำ พวกนายกิน”
“ได้” กู้ยวี่พยักหน้า แววตาเต็มไปด้วยความตามใจ
เธอเตรียมข้าวสับปะรดอาหารทะเลรวมมิตรไว้อีก
พอเอาข้าวขึ้นนึ่ง เสิ่นซวี่เวยก็นึกขึ้นมาได้กะทันหัน “จริงสิ ปูจักรพรรดิอะแลสกาตัวที่นายเอาหลับมาล่ะ ในมิติเร่งความเร็ว 100 เท่าเลี้ยงไว้ ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว”