ตอนที่ 125 กิจวัตรประจำวันในมิติ การดูแลคุณคือวาสนาของฉัน

เสิ่นซวี่เวยใช้กำปั้นเล็ก ๆ ทุบเขา “กู้ยวี่ นายห้ามแกล้งฉันนะ ฉันยังต้องกินข้าวอีก!”

“ได้ ไม่แกล้งเธอแล้ว”

กู้ยวี่จับมือเธอขึ้นมาจุมพิตที่ริมฝีปากเบา ๆ หัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย

“เด็กดี ยังมีกระดุมอีกสามเม็ดที่ยังไม่ได้ติด เดี๋ยวสามีติดให้นะ”

“ฉันทำเอง!”

เสิ่นซวี่เวยหันหลังให้เขาอย่างรวดเร็วเพื่อติดกระดุมที่เหลือ

เขาไม่แสดงอารมณ์พลางจัดขอบกางเกงที่ติดขัดอยู่ให้เข้าที่

เมื่อเสิ่นซวี่เวยหันกลับมา เขาก็เก็บซ่อนความปรารถนาที่เผยออกมาจนมิดชิด

กวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วยื่นมือไปจัดปกเสื้อของเธอให้เรียบ

จากนั้นก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้าหยิบผ้าพันคอไหมสีเดียวกันมาผูกที่ลำคอของเสิ่นซวี่เวย เพื่อปกปิดรอยแดง