ตอนที่ 124 มักมากในกาม ไม่พอ

ใบหน้าของเสิ่นซวี่เวยแดงระเรื่อไปหมด พลางส่งเสียงครางแผ่วหวาน

“เสียงเพลงของเมียเพราะจริง ๆ” เขาจุมพิตติ่งหูของเธอ กลิ่นอายลมหายใจร้อนผ่าว

“ฉันยังอยากฟังอีก บทเพลงที่ร้องให้ฉันฟังเพียงคนเดียว...”

พร้อมกับเสียงครวญครางแผ่วหวานดั่งนกไนติงเกล เสื้อผ้าก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นทีละชิ้น

กลีบกุหลาบอันสดสวยกระเพื่อมตามระลอกน้ำล้นออกจากอ่างอาบน้ำ ร่วงหล่นเกลื่อนเต็มพื้น

ประตูห้องอาบน้ำถูกปิดลงเบา ๆ ตัดขาดสรรพสิ่งจากโลกภายนอก

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด เสียงน้ำยังคงไม่สงบลง ทั้งยังได้ยินเสียงหอบหายใจที่สะกดกลั้นจนสุดขีดของชายหนุ่ม และเสียงอ้อนวอนขอความเมตตาอันอ่อนระทวยของหญิงสาว

ทั้งสองเคียงคู่พัวพันจากอ่างอาบน้ำย้ายไปยังโต๊ะแป้งในห้องอาบน้ำ

แผ่นหลังดั่งหยกขาวของหญิงสาวในกระจก ปรากฏรอยแดงเป็นจุดดาวประปราย

เสิ่นซวี่เวยเอ่ยเสียงหวานนุ่ม “กู้ยวี่ นายไม่หิวเหรอ”