กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นซวี่เฟิงมองเสิ่นซวี่เวยที่กอดเครื่องดนตรีไว้เต็มอ้อมแขน คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
“ทำไมมีทั้งขลุ่ยไม้ไผ่ ขลุ่ยเซียว ขลุ่ยน้ำเต้าเยอะแยะขนาดนี้ล่ะ เธอถือไหวเหรอ หรือว่าจะเลือกเอาแค่อย่างละเลาดี?”
“ไม่ได้หรอก” เสิ่นซวี่เวยส่ายหน้า น้ำเสียงจริงจัง
“ขลุ่ยไม้ไผ่ ขลุ่ยเซียว ขลุ่ยน้ำเต้า ล้วนแบ่งออกเป็นหลายคีย์ ทั้งคีย์ C คีย์ D คีย์ F คีย์ G... พวกนี้ไม่ซ้ำกันเลย หายากนะที่ท่านอ๋องวังจะมีครบขนาดนี้ พลาดหมู่บ้านนี้ไปก็ไม่มีร้านนี้แล้ว”
พูดจบ เธอก็กอดเครื่องดนตรีในอ้อมแขนแน่นขึ้นอีกหน่อย
เสิ่นซวี่เฟิงถอนหายใจอย่างจนใจ “ได้ ๆ ตามใจเธอ มัดรวมกันไว้ เดี๋ยวฉันสะพายเอง เธอจับแฮนด์จักรยานดี ๆ ล่ะ อย่าตกลงไปนะ”
เขาใช้เชือกป่านมัดเครื่องดนตรีเป็นห่อใหญ่แน่นหนา สะพายเฉียงไว้บนแผ่นหลังของตัวเอง