ตอนที่ 54 เก็บของทะเลยามน้ำลง อำลากับความลับ

หลังอาหาร เสิ่นซวี่เวยลุกขึ้นเตรียมเก็บถ้วยชาม ทว่าข้อมือกลับถูกมือใหญ่อันอบอุ่นข้างหนึ่งกุมเอาไว้

ปลายนิ้วของกู้ยวี่ลูบคลึงหลังมือของเธอเบา ๆ

หลังมือของเธอเย็นลื่น ผิวพรรณละเอียดเนียนประหนึ่งหยกมันแพะชั้นเลิศ นิ้วมือเรียวยาวสวยงาม

“ฉันล้างเอง”

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำเปี่ยมเสน่ห์

ก่อนจะยกถ้วยชามเข้าไปในห้องครัว เขาก็หยุดฝีเท้าลงอีกครั้งแล้วหันกลับมาพูดเสริมประโยคหนึ่ง

“เวยเวย ต่อไปขอแค่ฉันอยู่บ้าน จานชามทั้งหมดฉันล้างเอง”

เสิ่นซวี่เวยยิ้มละไม “ได้ แต่สหายกู้ ก้มหัวลงมาหน่อยสิ”

กู้ยวี่โน้มตัวลงมาตามคำบอก

เสิ่นซวี่เวยเขย่งปลายเท้า จุ๊บแก้มเขาแรง ๆ ไปสองที