เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
งานเลี้ยงครึกครื้นตั้งแต่เที่ยงวันลากยาวไปจนถึงตอนเย็น
กู้ยวี่ถูกเหล่าสหายร่วมรบผลัดกันชนแก้วคารวะสุรา แม้ว่าเขาจะคอแข็งไม่เบา แต่บนใบหน้าก็ยังปรากฏรอยแดงระเรื่อจาง ๆ ขึ้นมาชั้นหนึ่ง
พอเวียนมาถึงเสิ่นซวี่เวย เธอเพิ่งจะยกแก้วเหล้าขึ้น ข้อมือก็ถูกมือใหญ่ร้อนผ่าวข้างหนึ่งคว้าเอาไว้
กู้ยวี่ไม่ได้มองเธอ สายตาอันลุ่มลึกกวาดมองเหล่าสหายร่วมรบที่กำลังส่งเสียงโห่เชียร์ แล้วเงยหน้าดื่มสุราในแก้วจนหมดเกลี้ยงในอึกเดียว
ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง สายน้ำสุราไหลรินไปตามแนวขากรรไกรล่าง ก่อนจะกลืนหายเข้าไปในขอบคอเสื้อที่เปิดกว้าง เผยให้เห็นเสน่ห์อันดุดันเปี่ยมไปด้วยพลัง
เขาเคาะแก้วเปล่าลงบนโต๊ะเสียงดัง “ปัง” ท่อนแขนโอบเอวเสิ่นซวี่เวยเอาไว้ตามน้ำ แล้วดึงเธอเข้าสู่อ้อมอกเบา ๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำ:
“ร่างกายภรรยาฉันบอบบาง รับเหล้าแรงไม่ไหว ส่วนของเธอ ฉันรับแทนเอง”
ประกายลึกล้ำวาบผ่านก้นบึ้งดวงตาของเขา น้ำเสียงแฝงการเตือน: “คืนนี้ยังต้องเก็บแรงเอาไว้ พี่น้องทั้งหลาย ช่วยยกมือไว้ชีวิตหน่อยได้ไหม”