ตอนที่ 50 ระดับความประทับใจของกู้ยวี่

“อ๋อเหรอ แล้วเราจะอะไรกันล่ะ”

เสิ่นซวี่เวยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายดั่งดวงดาว

แขนของเธอที่เดิมโอบอยู่รอบเอวของเขาเลื่อนขึ้นตามจังหวะ คล้องรอบคอของเขาไว้โดยตรงประหนึ่งเถาวัลย์อันแสนคล่องแคล่ว

ร่างของกู้ยวี่จำต้องโน้มต่ำลงมา ระยะห่างของทั้งสองถูกดึงให้ชิดใกล้ในชั่วพริบตา

ใกล้จนกระทั่งลมหายใจที่พัวพันกันร้อนผ่าวขึ้นมา

ใต้กลางฝ่ามือคือช่วงเอวอันอ่อนนุ่มบอบบางของเธอ

ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นจาง ๆ ดั่งดอกบัวบริสุทธิ์จากร่างของเธอ

เสิ่นซวี่เวยจ้องมองเขาตรง ๆ แบบนั้น สายตานั้นราวกับมีตะขอเกี่ยว ที่พร้อมจะดูดกลืนดวงจิตวิญญาณของผู้คนเข้าไป