กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลิวหงอิงส่งเสียงตะโกนเข้าไปในห้องฝึกซ้อม “พี่อู๋ ขอยืมตัวซวี่เวยหน่อยนะ”
อู๋อ้ายอู๋พยักหน้าเล็กน้อย สายตามองส่งคนทั้งสามเดินจากไป
ภายในห้องทำงาน กลิ่นหอมของน้ำชาลอยอวลบางเบา
ผู้กำกับโหยวเก็บงำความประหลาดใจเมื่อครู่ไปแล้ว ยื่นมือไปทางเสิ่นซวี่เวยด้วยตนเอง ท่าทีจริงใจและจริงจัง
“เด็กสาว ที่แท้เธอก็คือสหายเสิ่นซวี่เวยนี่เอง โชคชะตาช่างมหัศจรรย์จริง ๆ ถามทางกลับถามถูกตัวเจ้าของเรื่องโดยตรง มาทำความรู้จักกันใหม่อีกรอบ ฉันเป็นผู้กำกับจากโรงงานภาพยนตร์จิงตู โหยวอ้ายหมิน”
เสิ่นซวี่เวยจับมือเขาอย่างเปิดเผย โค้งริมฝีปากยิ้ม ไม่ต่ำต้อยไม่ยโส “ผู้กำกับโหยว สวัสดีค่ะ”
ผู้กำกับโหยวชักมือกลับ น้ำเสียงแฝงการเยาะเย้ยตัวเองเล็กน้อย ทั้งยังเผยความโล่งอกออกมาบ้าง “เจ้าหน้าที่โหยวปัวคนนั้น เคยพูดเรื่องร่วมมือทำเพลงประกอบหลักภาพยนตร์กับเธอบ้างไหม”
“ไม่เคยพูดถึงเลย” เสิ่นซวี่เวยสีหน้าเรียบเฉย ถามกลับไปประโยคหนึ่ง “ผู้กำกับโหยวกับเจ้าหน้าที่โหยวคือ?”