กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โหยวปัวกลับมาถึงเรือนรับรอง ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่สบอารมณ์ในใจ
ผู้กำกับโหยวคุณอาของเขารู้ว่าเขามาที่เกาะหลิ่งหนาน จึงตั้งใจไหว้วานให้เขาช่วยติดต่อผู้แต่งเพลง “หญิงสาวชาวประมงริมทะเล” และเพลง “ความสามัคคีคือพละกำลัง” เพราะอยากจะคุยเรื่องความร่วมมือทำเพลงประกอบหลัก
โหยวปัวกลอกตาไปมา แผนการผุดขึ้นในใจ
เขายกหูโทรศัพท์ กดเบอร์ที่ทำงานของคุณอา
“คุณอา ผมช่วยถามให้แล้วนะ”
โหยวปัวถอนหายใจ แกล้งทำน้ำเสียงลำบากใจ
“สหายเสิ่นคนนั้นน่ะ เลือดร้อนถือดี คิดว่าเพลงที่ตัวเองแต่งเคยได้รับคำชมจากผู้นำเขตทหารแล้วก็วางท่าใหญ่โต บอกว่าไม่มีเวลามาคุยเรื่องร่วมมือหรอก”
ปลายสายเงียบไปหลายวินาที ก่อนจะเอ่ยปาก “จริงเหรอ นายถ่ายทอดคำพูดผิดไปหรือเปล่า”