เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กู้ยวี่พักอยู่ในห้องเดี่ยวสามัญ แม้แต่ห้องสุขาส่วนตัวก็ไม่มีสักห้อง
หากคิดจะปลดทุกข์ในยามค่ำคืน ก็ต้องกัดฟัน ค่อย ๆ ลากสังขารทีละก้าวไปยังห้องน้ำสาธารณะที่สุดปลายระเบียงทางเดิน
เสิ่นซวี่เวยเห็นลมหายใจของเขาค่อย ๆ สงบนิ่งและสม่ำเสมอ จึงลุกขึ้นอย่างแผ่วเบา อาศัยข้ออ้างว่าจะไปห้องสุขา แวบกายหายเข้าไปในมิติ
ภายในมิติเงียบสงัดเสียจนได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้น
แมวขาวที่ปกติชอบนั่งยอง ๆ บนศีรษะหรือหัวไหล่ของเธอไปเข้า “ประชุมระบบ” แล้ว และยังไม่กลับมา
เสิ่นซวี่เวยรู้สึกโหวงเหวงในใจ นึกคิดถึงมันอยู่บ้าง
เธอไม่ได้ชักช้าเสียเวลา ไปอาบน้ำชำระกาย โยนเสื้อผ้าลงเครื่องซักผ้า ทั้งยังอบแห้งอัตโนมัติได้อีกด้วย
เธอเพียงขยับความคิด ไก่เลี้ยงปล่อยตัวอ้วนพีสองตัวก็ถูกจัดการจนสะอาดสะอ้านในชั่วพริบตา