กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในขณะที่เสิ่นซวี่เวยกำลังนอนหลับอย่างแสนหวานในผ้าห่มอันอบอุ่น ณ น่านน้ำที่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้ กำลังเกิดการแข่งกับเวลาความเป็นความตายอันน่าตื่นเต้นระทึกขวัญ
กลางคืน ลมกรรโชกม้วนคลื่นยักษ์ ซัดสาดกระทบผืนน้ำทะเล
กู้ยวี่กับสหายร่วมรบอีกหลายคนซุ่มซ่อนตัวอยู่หลังโขดหิน ร่างกายเปียกโชกไปทั้งตัว ริมฝีปากหนาวสั่นจนเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ
เพื่อตามล่าเรือสายลับกลุ่มฉลามดำของประเทศซากุระลำนี้ พวกเขาต้องทนลำบากกลางทะเลมาหลายวันหลายคืนแล้ว
“ลมทะเลแรงจริง ๆ ฉันหนาวจนตัวสั่นไปหมดแล้ว”
นักรบหนุ่มคนหนึ่งฟันกระทบกันกึก ๆ กดเสียงพูดให้เบาที่สุด
“พับผ่าสิ ใครจะไปรู้ว่าพวกมันจะหนีไปทางทิศขั้วโลกเหนือ อุณหภูมินี่แค่ห้าหกองศาเอง”
สหายร่วมรบอีกคนถูมือที่แข็งทื่อ คิ้วขมวดแน่น