ตอนที่ 27 นอกจากคำว่าสุดยอดแล้วคุณหมดคำพูดแล้วใช่ไหม?

เสิ่นซวี่เวยยื่นถังส่งไป “ฉันกับพี่สองไปตกปลาตรงโขดหินมาเมื่อบ่าย เลยจับกุ้งมังกรลายดอกติดมือมาสองตัว เอามาให้พวกท่านลองชิมดู”

หนิวเหม่ยลี่ชะโงกหน้าเข้าไปดู พลันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ

“ไอ้หยา! เยอะขนาดนี้เลย! กุ้งมังกรลายดอกพวกนี้ตัวอ้วนพีจริง ๆ สิ้นเปลืองเกินไปแล้ว พวกเธอเก็บไว้กินกันเองดีกว่าตั้งเยอะ!”

เสิ่นซวี่เวยยืนกรานว่า “พี่สะใภ้ ขอบคุณช่วงเวลาที่ผ่านมาที่ท่านคอยวุ่นวายช่วยเหลือฉัน นี่เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉัน หากท่านปฏิเสธ ก็เท่ากับมองฉันเป็นคนนอกแล้ว”

“ได้ ๆๆ งั้นฉันรับไว้แล้วกัน”

หนิวเหม่ยลี่ไม่บ่ายเบี่ยงอีก หันหลังเดินเข้าบ้านไป ครู่เดียวก็ถือไก่ป่าที่ชำแหละเรียบร้อยแล้วหนึ่งตัวกับเห็ดป่าหนึ่งตะกร้าเล็กออกมา