เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาของเสิ่นซวี่เฟิงพลันเฉียบคม ข้อมือออกแรงกระชากอย่างแรง สายด้ายฝ้ายเส้นหนาตึงเปรี๊ยะเป็นเส้นตรง
พร้อมกับละอองน้ำที่สาดกระเซ็นระลอกใหญ่ ปลาตู๋เฉียนตัวยาวกว่าสองเมตรตัวหนึ่งก็กระโจนขึ้นเหนือน้ำทะเล!
เจ้าปลาตู๋เฉียนตัวนี้ดุร้ายผิดธรรมดา เกือบจะกัดสายเบ็ดขาด
เขายืมแรงเหวี่ยงฟาดปลาตู๋เฉียนตัวนี้ลงบนหินอย่างจัง
“พี่สอง เก่งจังเลย มาถึงก็ได้ของชิ้นใหญ่เลย!”
เสิ่นซวี่เวยเอ่ยชมเขา ความจริงแล้วเป็นเพราะเธอแอบหยดน้ำพุวิญญาณลงไปในเหยื่อของเขาเล็กน้อย
“มันแน่อยู่แล้ว ไม่ดูบ้างว่าฉันเป็นใคร! ปลาตู๋เฉียนนี่เป็นของดีเชียวนะ ยิ่งตัวใหญ่ก็ยิ่งมีราคา แถมยังยิ่งอร่อยด้วย!”
เสิ่นซวี่เฟิงมีสีหน้ากระหยิ่มใจ ถ้ามีหางป่านนี้คงกระดิกชี้ฟ้าไปแล้ว
จากนั้น ปลาหินเก๋าตัวหนึ่งที่มีหนามแหลมเต็มตัวก็ถูกเหวี่ยงขึ้นมาบนฝั่ง