ตอนที่ 192 หยุดพัก

คิมหันตฤดูร้อนอบอ้าว เสียงจักจั่นกรีดร้องระงมไม่ขาดสาย

“ย่าครับ รีบดูเร็ว เกียรติบัตรของผม!”

ลี่อู่ถือเกียรติบัตรวิ่งเข้าประตูบ้านมาด้วยความตื่นเต้น หยางอวี้เฟินในมือยังคงอุ้มแตงโมลูกใหญ่ที่นำกลับมาจากสวนผลไม้อยู่

“ช้าหน่อย ช้าหน่อยสิลูก”

หยางอวี้เฟินวางแตงโมลงในกะละมังที่เต็มไปด้วยน้ำ มือที่เปียกชื้นเช็ดกับชายเสื้อเบา ๆ แล้วรับเกียรติบัตรของลี่อู่มา

“ดี ๆ อยากได้รางวัลอะไรจ๊ะ?”

หยางอวี้เฟินลูบหัวลี่อู่อย่างดีอกดีใจ เด็กทั้งสองคนอายุเจ็ดขวบกว่าแล้ว โตไวจริง ๆ เชียว

ลี่เหวินกับหวังซิงเดินตามหลังเข้าประตูมาอย่างไม่รีบร้อน และหยิบเกียรติบัตรของพวกเขาออกมาเช่นกัน

“ย่าครับ ผมอยากกินไก่รมควัน!”

ลี่อู่เอ่ยปากทันควัน