ตอนที่ 193 พลิกกลับมาจัดการ

เป็นเพราะเจ้าไก่ขนขาวพวกนั้นกินจุเกินไปจริง ๆ จะรอให้โตเต็มที่ไม่ได้แล้ว พอได้ขนาดพอสมควรก็ต้องเริ่มวางขาย

ขนาดนี้แล้ว ก็ยังขายในราคาทุนให้แก่พวกญาติ ๆ ในเขตบ้านพักครอบครัว ทุกคนต่างซื้อกลับไปราวกับได้ฉวยโอกาสเอาเปรียบ หยางอวี้เฟินกับป้าหวังมองดูไก่ที่ขายหมดเกลี้ยงแล้วต่างก็พากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ดีจังเลย พอไปถึงสวนผลไม้ พวกเราก็ดำเนินแผนการหาเงินของพวกเราได้แล้ว! อดทนมาตั้งนาน ย่าของฉันบอกว่า เก็บสะสมขนนกไว้เยอะแยะมากมาย ให้พวกเราเลือกได้ตามใจชอบเลย”

เหยาเหยาเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น เด็ก ๆ กลุ่มนี้ต่างเฝ้าคำนึงถึงเรื่องนี้มาตลอด ก่อนหน้านี้ต้องไปโรงเรียนจึงถูกพวกผู้ใหญ่กดเรื่องนี้ไว้ เรื่องนี้เปรียบเสมือนแครอทหัวใหญ่ที่คอยล่อใจพวกเขาอยู่ตลอด ทำให้เฝ้าคิดถึงอยู่ไม่ขาด