ตอนที่ 191 ไม่เพียงกล้าคิดยังกล้าทำ

โลภมากจะลาภหาย นี่แต่เดิมก็เป็นวิธีสำรองอยู่แล้ว

“ฉันว่าก็เข้าท่าอยู่นะ เมื่อก่อนตอนฉันขายมันเทศเผาก็ไม่ได้คิดว่าจะหาเงินได้เท่าไหร่หรอก แต่พอลงมือทำถึงได้รู้ ร้านบะหมี่เดิมทีก็มีลูกค้าอยู่แล้ว เหลียนเซียง เธอตั้งแผงขายของข้าง ๆ ร้านบะหมี่ก็ได้ แต่ถ้าไม่อายใคร ก็ไปแถวตลาดสดโน่นเลย”

หยางอวี้เฟินเอ่ยแนะนำเสริม

คนที่มากินข้าวที่ร้านบะหมี่ล้วนเป็นคนที่ไม่มีเวลาทำกับข้าว หรือไม่ก็อยากเปลี่ยนรสชาติบ้าง แต่คนที่ไปตลาดสดไม่เหมือนกัน ส่วนใหญ่ไปเพื่อทำกับข้าวให้คนทั้งบ้าน ไก่หนึ่งตัวคนเดียวย่อมตัดใจกินไม่ลง แต่ถ้าเป็นคนทั้งครอบครัวก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งแล้ว

“เหลียนเซียง ถ้าเธออยากทำก็ลองดู ที่ร้านฉันยังพอหมุนเวียนรับมือไหว ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ฉันค่อยจ้างคนเพิ่ม”