ตอนที่ 97 ก้างขวางคอ

“ตกลงค่ะ รบกวนแม่ของคู่สมรสต้องเหนื่อยใส่ใจแล้ว”

หยางอวี้เฟินพยักหน้า เธอก็สอนไม่เป็นเหมือนกัน คนที่ตัวเองเลี้ยงมาตอนนั้นก็ส่งให้ครูดูแล พอไม่เชื่อฟังเธอก็ตบรางวัลด้วยการเฆี่ยนตีไปหนึ่งยก พอมาถึงรุ่นหลานชาย ก็ตัดใจลงไม้ลงมือไม่ลงจริง ๆ

“เด็กคนที่เล่นกับต้าเป่าเอ้อร์เป่าได้ดีชื่อหวังซิงใช่ไหม ให้เด็กคนนั้นมาด้วยกันสิ เด็กคนนั้นฉันมองดูก็หัวไวดี เรื่องการเรียนรู้นี้ ถ้าเด็กมีเพื่อนร่วมเรียนก็จะเรียนได้ดียิ่งขึ้น”

ศาสตราจารย์เหวินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปาก หยางอวี้เฟินเองก็กำลังคิดอยู่พอดีว่าหันหลังกลับไปจะบอกพ่อแม่ของหวังซิงอย่างไร ตอนนี้ทุกอย่างคลี่คลายหมดแล้ว

“กลัวก็แต่ต้าเป่าจะนั่งไม่ติดที่ ไอ้หนุ่มคนนั้นแรงไม่ใช่น้อย ๆ วันนี้ไก่ตัวนั้นก็โดนต้าเป่าทำตาย”