กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“มีเรื่องอะไรหรือ”
กุ้ยเซียงรีบเอาผ้าขี้ริ้วไปแขวนไว้
“ฉันเห็นว่าพ่อของเอ้อร์ซุ่นฟื้นตัวได้ดีมากแล้ว เอ้อร์ซุ่นเองก็ช่วยงานได้ ร้านของเราช่วงบ่ายถึงค่ำก็ว่างอยู่ เปิดมานานขนาดนี้ หลายคนก็ถามว่าตอนเย็นเปิดไหม ฉันคิดว่าไม่ต้องปล่อยให้เสียเปล่าหรอก”
หยางอวี้เฟินรินน้ำดื่มหนึ่งแก้ว
“พวกเราจะขายบะหมี่ตอนเย็นด้วยหรือ”
กุ้ยเซียงคิดแบบนี้มาตั้งนานแล้ว แต่ก่อนหน้านี้ตัวเองยุ่งจนไม่ไหวจริง ๆ
“อืม บะหมี่มันทำง่าย พอนานไปอากาศหนาวขึ้น พวกเราก็เคี่ยวน้ำซุปแกะสักหม้อ เพิ่มบะหมี่น้ำแกะเข้าไป อันนี้ก็ยังพอรับมือไหว เรื่องเนื้อแกะฉันจะจัดการเอง เพียงแต่ตอนเย็นฉันอาจจะไม่ได้มาเฝ้า คงต้องลำบากพวกเธอแล้ว ขายหมดก็ปิดร้านได้เลย”
“ขอแค่หาเงินได้ ไม่ลำบากหรอก!”
พ่อของเอ้อร์ซุ่นรีบเอ่ยปาก