ตอนที่ 96 ลูกขนไก่

“จำได้แม่นว่ายังมีอยู่ ทำไมถึงหมดได้ล่ะ?”

เสิ่นเซี่ยนจวินรื้อตู้ของหูจวิน เขากินเผ็ดได้แล้วเสียที! คิดถึงซอสพริกในตู้ของพี่ชายภรรยามานาน ไม่บ่อยนักที่จะหาโอกาสได้

“ไอ้หนุ่ม แกก็รื้อตู้ฉันอีกแล้ว!”

หูจวินกลับมาจับได้คาหนังคาเขา

“นายยังใส่เสื้อผ้าของฉันอยู่เลย!”

เสิ่นเซี่ยนจวินชี้ไปที่เสื้อผ้าบนตัวหูจวิน สีหน้าหูจวินเก้อเขินอยู่ครู่หนึ่ง

“ฉันจะไปประชุม ไอ้หนุ่มฉวยโอกาสตอนฉันประชุมรื้อตู้ฉัน เรื่องนี้ยังไม่ได้พูดถึงเลย”

“พูดอะไร จะบอกว่าแม่ฉันลำเอียงหรือ พี่ชายภรรยา ซอสพริกล่ะ?”

เสิ่นเซี่ยนจวินก็หยุดรื้อ

“หมดแล้ว มีอยู่กระป๋องเดียวทั้งหมด พวกนั้นกินเก่งแค่ไหนนายก็เห็นอยู่”