ตอนที่ 27 ให้สินสอดชดเชย

หยางอวี้เฟินบอกว่าง่าย และสำหรับเธอมันก็ง่ายจริง ๆ เธอเลือกแผ่นบานตู้ได้แล้วก็วางราบลงบนพื้น ใช้ชอล์กวาดดอกไม้ลงไป เพียงไม่กี่เส้นก็ปรากฏเป็นลวดลายกล้วยไม้ป่าขึ้นมา

เธอหยิบเครื่องมือในช่องเก็บของออกมา ลงมือเพียงไม่กี่ครั้ง ลวดลายที่วาดด้วยชอล์กในตอนแรกก็ถูกแกะลายลงบนแผ่นไม้

จากนั้นแผ่นบานตู้ทั้งแผ่นก็ถูกแกะขอบเพิ่ม ใช้เวลาเพียงช่วงเช้า อย่าว่าแต่แกะลายแผ่นไม้แปดแผ่นของตู้สองใบเสร็จเรียบร้อยเลย แม้แต่ขอบก็ยังขัดเสร็จแล้วด้วย

“ตอนค่ำให้ลูกชายบุญธรรมขัดไม้แผ่นพวกนี้สักหน่อย พรุ่งนี้จะได้ลงสี ฉันจะมาประกอบตู้ช่วงบ่าย”

หยางอวี้เฟินยกมือขึ้นดูนาฬิกา เก็บข้าวของเครื่องมือแล้วก็เดินจากไป

หยางอวี้เฟินไปได้ไม่นาน หวังซั่วก็กลับมา

“แม่ ผมกลับมาแล้วครับ”